Szkło znane i nieznane / Prof. dr hab. inż. Manuela Reben

Materiały stosowane we wszystkich specjalnościach inżynierskich są jednym z podstawowych, cywilizacyjnych bogactw ludzkości. Nazwy epok historycznych determinowane są nie tylko poprzez przemiany społeczne i kulturowe, ale również przez rozwój technologii. Szkło jest jednym z ważniejszych tworzyw znajdujących zastosowanie w życiu codziennym. Z jednej strony niezwykle kruche i podatne na destrukcję, z drugiej strony najtrwalszy materiał, który potrafi przetrwać w stanie nienaruszonym tysiące lat. Unikalne właściwości szkieł: chociażby barierowość, modyfikacja ich właściwości poprzez zmianę składu chemicznego czy stanu powierzchni, określają ich przydatność do produkcji opakowań szklanych, wyświetlaczy, zaawansowanych podłoży do obwodów zintegrowanych czy elementów współczesnej architektury. Wobec długiej historii szkła i głębokiego oddziaływania tego materiału na codzienne życie z głębokim przekonaniem można stwierdzić, że żyjemy w epoce szkła

Prof. dr hab. inż. Manuela Reben

Prof. dr hab. inż. Manuela Reben jest pracownikiem Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH, kierownikiem Katedry Technologii Szkła i Powłok Amorficznych. Jej działalność naukowa skupia się na zagadnieniach związanych z technologią i przetwórstwem szkła. Główne kierunki działalności naukowo-badawczej obejmują technologie materiałów nowej generacji – szkła tellurowe i fluorotellurowe dla optoelektroniki, materiały typu szkło-ceramika do celów optycznych oraz badania nad racjonalnym wykorzystaniem odpadów szklistych. Prowadzi szeroką współpracę z firmami branżowymi, tj. głównie hutami szkła i zakładami przetwórstwa szkła, której wynikiem jest opracowywanie i wdrażanie nowych rozwiązań technologicznych.